آفتاب پنهانی

طلوع می‌کند آن آفتاب پنهانی ز سمت مشرق جغرافیای عرفانی دوباره پلک دلم می‌پرد، نشانه‌ی چیست؟ شنیده‌ام که می‌آید کسی به مهمانی کسی که سبزتر است از هزار بار بهار کسی، شگفت کسی، آن چنان که می‌دانی کسی که نقطه‌ی آغاز هر چه پرواز است تویی که در سفر عشق خط پایانی ای آفتاب پنهانی ای آفتاب پنهانی تویی بهانه‌ی آن ابرها که می‌گریند بیا که صاف شود این هوای بارانی تو از حوالی اقلیم هر کجاآباد بیا که می‌رود این شهر رو به ویرانی طلوع می‌کند… کسی که سبزتر است از هزار بار بهار کسی، شگفت کسی، آن چنان که می‌دانی کسی که نقطه‌ی آغاز هر چه پرواز است تویی که در سفر عشق خط پایانی ای آفتاب پنهانی ای آفتاب پنهانی کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق بیا که یاد تو آرامشی است طوفانی کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق بیا که یاد تو آرامشی است طوفانی ای آفتاب پنهانی ای آفتاب پنهانی ای آفتاب پنهانی